選單圖示選單圖示

พิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติไต้หวัน

:::ของเก่าที่สะสมมาและของที่เพิ่มเติมใหม่

โดยหลักแล้วของสะสมในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นสิ่งของวัฒนธรรมจีน ของสะสมส่วนมากมีความประณีต ดังนั้นจึงได้นามว่าเป็นโกดังทรัพย์สมบัติแห่งวัฒนธรรมจีน

 

จึงเก็บไว้ที่ไทจงหวู้ฟงเป่ยโกวเป็นเวลาชั่วคราว จนถึงปีสาธารณรัฐไต้หวันปีที่54(ปีค.ศ1965) พิพิธภัณฑ์ทั้งสองแห่งได้มารวมกันและได้จัดงานนิทรรศการเปิดบริการหอใหม่ที่ไทเปซื่อหลินวั้ยซวงซี สิ่งของทางวัฒนธรรมในพิพิธภัณฑ์สองแห่งนี้ย้ายมาอยู่ในไต้หวัน นับจำนวนสิ่งของโบราณในพิพิธภัณฑ์พระราชวังโบราณอันเดิมเป็นบางส่วนแล้ว มีเครื่องภาชนะจำนวน46,100ชิ้น หนังสือและรูปภาพจำนวน5,526เล่มและชิ้น หนังสือและเอกสารข้อมูลจำนวน545,797ฉบับ สิ่งของบางส่วนของพิพิธภัณฑ์จุดศูนย์กลางมีเครื่องภาชนะจำนวน11,047ชิ้น หนังสือและรูปภาพจำนวน477เล่มและชิ้น หนังสือและเอกสารข้อมูลจำนวน38ฉบับ รวมทั้งหมดเป็นจำนวน608,985ฉบับและชิ้น นับได้ว่ามีจำนวนมรดกทางวัฒนธรรมของชนเผ่าจีน ที่ตกทอดมาเยอะมากที่สุด

 

นอกจากด้านบนที่กล่าวมาว่าเป็นสิ่งของมรดกจากพิพิธภัณฑ์เดิมของทั้งสองแห่งแล้ว ยังมีสิ่งของบางส่วนทีเพิ่มขึ้นมาใหม่ในภายหลัง โดยที่ได้รับมาจากสำนักงานอื่นที่โอนมาให้กับพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ สถานที่อื่นบริจาคมาบ้างและไปรับซื้อมาบ้างเป็นต้น ส่วนใหญ่จะได้รับบริจาคมาและไปรับซื้อมามากกว่า

 

ก่อนหน้านี้ที่จะมาถึงไต้หวัน พิพิธภัณฑ์พระราชวังเป่ยผิงและพิพิธภัณฑ์จุดศูนย์กลางของทั้งสองแห่งนี้ มีหน้าที่เก็บสะสมสิ่งของต่างๆที่เพิ่มขึ้นมา อย่างเช่นเมื่อปีสาธารณรัฐไต้หวันปีที่23(ปีค.ศ 1934) พิพิธภัณฑ์กู้กงได้รับซื้อเครื่องชั่งและเครื่องวัดน้ำหนักอย่างละหนึ่งอันที่เป็นของรัชสมัยซิงหมังที่ขูดพบเจอ ในเขตเมืองกางซู่ติ้งซี หลังจากชนะสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว ได้รับบริจาคเครื่องปั้นดินเผาที่สะสมมาจากครอบครัวของคุณโกวเป่าชาง และได้รับบริจาคเครื่องทองแดงที่เป็นของรัชสมัยซางโจวจากคนเยอรมันที่มีนามว่าหยางหลิงสื่อ พิพิธภัณฑ์จุดศูนย์กลางก็ได้รับซื้อสิ่งของโบราณมาจากคุณหลิวซ่านจาย ซื้อดาบคู่จากคุณหยี ซื้อเครื่องทองแดงจากคุณหยงซ่งจาย เป็นสิ่งของล้ำค่าที่มีชื่อเสียงโด่งดังกันทุกชิ้น

 

หลังจากนั้นพิพิธภัณฑ์ไต้หวันก็ได้เปิดให้ใช้บริการ มีหน้าที่ขยายและเพิ่มเติมของสะสมโบราณและทำหน้าที่นี้มาตลอดโดยที่ไม่เคยขาดหายเลย ในเมื่อปีสาธารณรัฐไต้หวันปีที่58 (ปีค.ศ1969) ได้ตั้งข้อกำหนด「กฎของพิพิธภัณฑ์พระราชวังโบราณแห่งชาติไต้หวันที่รับซื้อของสะสมโบราณ」เพื่อนำมาปฏิบัติตาม ได้ผลักดันเพื่อทำหน้าที่ขยายและเพิ่มเติมของเก่าได้อย่างเคร่งครัด โดยการที่สนับสนุนฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายเอกชนร่วมกันบริจาค ได้จัดทำงบประมาณเพื่อซื้อของเก่า โดยใช้วิธีการรับฝากของเก่าจากประชาชนทั่วทุกมุมเป็นต้น สะสมของเก่าให้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆเพื่อให้ถึงจุดเป้าหมายที่ตั้งไว้ ผลตอบแทนที่ได้รับนั้นยอดเยี่ยมน่าชื่นชมมาก ตั้งแต่ปีสาธารณรัฐไต้หวันปีที่56(ปีค.ศ1967)เป็นต้นมา จนถึงปีสาธารณรัฐไต้หวันปีที่101(ปีค.ศ2012)เดือนธันวาคม มีเครื่องภาชนะเก่า หนังสือและรูปภาพทางวัฒนธรรม หนังสือและเอกสารข้อมูลทางวัฒนธรรมและอื่นๆที่เพิ่มขึ้นมา ในนั้นมีของเก่าที่ได้มาจากสำนักงานอื่นที่โอนเข้ามาเป็นจำนวน23,253ชิ้น ได้รับบริจาคมาเป็นจำนวน45,606ฉบับและชิ้น ซื้อมาเป็นจำนวน16,246ฉบับและชิ้น รวมทั้งหมดเป็นจำนวน85,105ฉบับและชิ้น ทำให้ของวางชั้นเต็มไปด้วยของเก่าและมีความช่วยเหลือเป็นอย่างมากที่ทำให้งานนิทรรศการ เต็มไปด้วยข้อมูลและเนื้อหา

 

โดยเฉพาะที่หาได้มายากก็คือ ของเก่าที่ได้จัดเก็บรับมา ในนั้นมีสิ่งของล้ำค่าทางวัฒนธรรมและของโบราณที่มีชื่อเสียงโด่งดัง อย่างเช่นเฟอร์นิเจอร์ที่ทำมาจากไม้จันทร์ในสมัยราชวงศ์เจ้าพระยาฆ้อง การประดิษฐ์ตัวอักษรของคุณเฉินโป๋ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ หนังสือเป็นบทกวีอาหารเย็นที่ฮวงโจของซูซื่อในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ฉิงโบราณชวนเหลยในสมัยราชวงศ์ถาง ระฆังของจื่อฟั้นในสมัยชวนชิว รูปพระพุทธเจ้าทำจากทองแดงที่เป็นของในแต่ละสมัยที่นับตั้งแต่สมัยเหว่ยเหนือเป็นต้นมา การกราบไหว้ในฉบับเป็นหยกของสมัยถางจักรพรรดิเสียนจง หนังสือของจูซีในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ที่มีความหมายของการประดิษฐ์ตัวอักษร ภาพวาดของพระพุทธเจ้าแขวนที่ผนังในสมัยโบราณเก่าแก่ทางทิศเหนือ ภาพวาดภูเขาหลูในสมัยใหม่ของคุณจางต้าเชียน แล้วก็มีเครื่องหยก เครื่องปั้นดินเผา เครื่องทองแดงในสมัยซางโจวที่เป็นเครื่องใช้ในสมัยก่อนมีประวัติศาสตร์ที่มีเป็นจำนวนเยอะมากมาย แล้วก็มีผลงานภาพวาดในสมัยราชวงศ์ชิงจักรพรรดิจาชิ่งและนักวาดที่มีชื่อเสียงโด่งดังในสมัยใหม่ ทั้งหมดนี้ได้เพิ่มจำนวนของสะสมในกู้กงที่เคยขาดแคลนและจำนวนที่ไม่เพียงพอ